Historia KAK

Historia Korpusu Adwokatów Kościelnych

Korpus Adwokatów Kościelnych w Polsce (KAK) powstał w dniu 12 czerwca 2007 r. podczas III ogólnopolskiego spotkania pracowników sądownictwa kościelnego w Gródku nad Dunajcem

Korpus zrzeszał 30 adwokatów kościelnych (adwokatów stałych i zatwierdzonych przez biskupów diecezjalnych przy sądach kościelnych w Polsce). KAK reprezentuje środowisko adwokatów kościelnych wobec Konferencji Episkopatu Polski, Konwentu Oficjałów Polskich, wydziałów prawa kanonicznego oraz innych ośrodków kościelnych i naukowych w Polsce, jak i za granicą.

Członkami założycielami Korpusu byli ks. Ryszard Sztychmiler, Marta Greszata, Aleksandra Brzemia-Bonarek, Danuta Siudyła i Jakub Fenrych.

Podstawowym dokumentem regulującym funkcjonowanie Korpusu jest Regulamin Korpusu Adwokatów Kościelnych w Polsce uchwalony przez Walne Zebranie KAK, który określa cele i zasady działania oraz strukturę organizacyjną Korpusu.

Korpus Adwokatów Kościelnych w Polsce przyczynił się do nawiązywania współpracy między adwokatami, wypracowywania standardów udzielania pomocy prawnej, wymiany doświadczeń i publikacji, podnoszenia kwalifikacji zawodowych adwokatów poprzez szkolenia i sympozja. W ten sposób adwokaci mogli zdobywać coraz większe doświadczenie, które pozwalało im skuteczniej pomagać stronom procesowym. Istotne znaczenie miała także stała formacja adwokatów należących do KAK, aby jak najlepiej i zgodnie z prawem udzielać stronom procesowym fachowej pomocy.